İçinde bulunduğumuz hafta İngilizler yine çok cesur bir karara daha imza attılar. Evet, bana sınırsız oturma ve çalışma izni verdiler. David Cameron, Theresa May, Boris Johnson ve Kral Charles’tan sonra başımıza daha kötü ne gelebilir ki diye düşünüyor olabilirler. Onlara meşhur bir Türk deyişiyle yanıt vermek isterim: Dibin de dibi vardır.
Gerçi başta vermemek için bir sürü sorun çıkardılar. Önce, eşim ve oğlum (doğuştan) Britanya pasaportlu vatandaşlar olmasına rağmen ben başvurunca, “Kardeş, senin Türkiye’de fıstık gibi hayatın var. N’apacaksın haftada 19 gün, günde 41 saat yağmur yağan ülkede?” diyerek reddetmişlerdi. Derhal bir devlet hastanesine gidip resmi mazoşist raporu aldım ve adamlara “senin vereceğin acı bana baldan tatlı gelir” mesajı verdim. Sonrasında zırt pırt (birkaç yılda bir) yenilenmesi gereken geçici oturma izinleri almalar falan. Geçen Ağustos’ta sınırsız oturma ve çalışma iznine başvuru hakkım doğunca istenen 386 adet belgeyi hazırlayıp başvurdum. Sağ olsunlar, beni bir moda dehası zannettikleri için don rengime kadar soruyorlar. Geçen Şubat’ta başvuruma yanıt geldi. “Birader, sen on küsür senedir bu ülkede yaşıyor, çalışıyor, vergi veriyor ve birtakım insanları istihdam ediyorsun ya, biz bunları iyice bir düşündük ve senin başvurunu geçersiz ilan etmeye karar verdik.”, demişler. Eeeee, benim oturma izni sürem de dolmuş durumda. O anda kararımı verdim ve hiç vakit kaybetmeden harekete geçtim. Kendime bir kahve yaptım ve bilgisayarımın başına oturunca buzdolabından aldığım kolayı içmeye başladım. Herkese tavsiyem, beyne kan gitmediği anlarda karar vermeyin, harekete hiç geçmeyin.
Bu durumu gören karım bana bir avukata başvurmamızı önerdi. Bir anda kan beynime sıçradı.
- Ben burada canımla uğraşıyorum, sen boşanmanın peşindesin! İnsan bir kere düşmeye görsün, en yakının bile elinde hançerle arkanda biter!
- Ne diyorsun? Ne hançeri ne boşanması? Göçmen hukukunu bilen bir avukat diyorum.
Hemen ani bir refleksle “Ben zaten, seni denemek için söylemiştim” diyerek ve ardından pişkince sırıtarak zevahiri kurtarmaya çalıştım. Artık olduğu kadarıyla…
Aylar önce Memet Ali Alabora’yla Tan Morgül’ün organize ettiği Istanbul Elsewhere / Meyhane Elsewhere adında online bir buluşmada tanıştığım Semira Dilgil aklıma geldi. Avukattı, bu işlerle ilgiliydi ve iyi bir insana benziyordu. Hemen aradım, derdimi anlattım. İlk intibalar genelde yanıltıcı olur derler ya, aynen öyle. Meğer Semira Hanım sadece iyi değil, süper bir insanmış. Bir de Semira Hanımla çalışan Nteria Hanım var ki anlatılmaz. Soyadını (Gkioulergiouz) telaffuz etmeye kalktığımda benimle dalga geçmemesi bile kayda değer. Bu iki hanım önce beni bir terapiye aldılar ve bir cerrah titizliğinde tüm sinirlerimi kulak memesi kıvamına getirdiler. Sonrasında da aşırı hızlı bir şekilde ilgili mercilere sağlı sollu giriştiler. Bu arada benim yeni başvuru yapıldı ve ortalama altı ay süren izin 2.5 ayda alındı. Kısacası, başvuru yapacaksanız kesinlikle Semira Dilgil ile bir görüşün derim. Benim gibi işkilli ve her şeyde sorun bulan birini bile idare edebildiklerine göre…
……………….
Hazır sınırsızca oturabiliyorken ve hazır yaz sezonu da açılmışken ben de Türkiye’ye gittiğimde bir İngiliz turist tavrıyla davranayım diyorum. Bunun için belli bir kalıba girmem gerektiği kesin. Bu kalıbın eğri büğrü, yamuk yumuk olduğu da kesin ama gene de deneyeyim diyorum. Dolayısıyla birtakım olmazsa olmazları yapmam lazım. Bunun için kendime bir liste yaptım. Bu listeyi paylaşayım da siz de bir turistte bu tür davranışları görürseniz derhal olay yerinden uzaklaşın.
Şimdi düşünüyorum da hiç tatile çıkmasam mı? Bu tavırlarla gidip de dönmemek var sonuçta.